Camino Portugese Coastal en Variante Espiritual 

Lang heb ik getwijfeld. Ga ik alleen het laatste stuk lopen — die laatste 94 kilometer — of begin ik gewoon opnieuw?
In eerste instantie wilde ik vooral mijn eerste Camino afmaken. Maar hoe langer ik erover nadacht, hoe minder goed dat voelde. Het idee om “even af te ronden” paste eigenlijk niet meer. Het voelde meer alsof ik opnieuw mocht beginnen. Niet voor het eindpunt, maar voor alles wat daartussen zit.
Dus dat is wat ik ga doen. Ik start dit keer op de Kustroute. Vanaf Viana do Castelo buig ik af richting het binnenland en bij Tui sluit ik aan op de Centrale Route. Vanaf Redondela pak ik het weer op waar ik de vorige keer ben gestopt. 

Maar ik wil het deze keer anders doen.

De vorige keer ging ik waarschijnlijk te hard. Te veel bezig met afstanden, met doorgaan. Nu wil ik het rustiger aan doen. Kortere etappes, meer tijd nemen. Mijn telefoon vaker uit, zodat ik ook echt even loskom van alles. Meer ruimte om gewoon te lopen. Te kijken. Te luisteren.
Ik wil deze Camino gebruiken om te onthaasten. Om meer stil te staan bij wat er onderweg gebeurt — de omgeving, de mensen, maar ook bij mezelf.

Gewoon wat meer zijn, en wat minder moeten.

Misschien zit de waarde van deze tocht niet eens in het halen van Santiago, maar in alles wat er onderweg gebeurt.
En toch… hoop ik echt dat ik dit keer het plein bij de kathedraal op loop.