Camino Santiago de Compostela

In september moet het gaan gebeuren, mijn tweede pelgrimstocht naar Santiago de Compostella. Hoewel tweede... het voelt meer als een voortzetting en voltooiing van de toch die in 2023 heb aangevangen maar door een blessure (gebroken enkel) niet heb kunnen afmaken.

Hoe ik kom tot het ondernemen van deze tocht? In 2023 schreef ik hierover:

Vreemd eigenlijk hoe dingen kunnen lopen....

Natuurlijk had ik ooit wel eens gehoord van Santiago de Compostela, waarbij ik hetzelfde beeld had als van de katholieke bedevaart naar Lourdes, maar heb mij hier eigenlijk verder nooit mee beziggehouden of in verdiept. Ook niet toen ik, als onderdeel van een maçonnieke inwijding, als pelgrim op weg naar het Heilige Land en gekleed en met hoed (voorzien van een schelp), mantel, knapzak en staf aan moest kloppen aan de poort van een preceptorij van Ridders van de Tempel om uiteindelijk deelgenoot te kunnen worden van de voorrechten van de Orde.

Maar het was op zaterdagmiddag 14 mei 2022 dat ik na afloop van een rituele loge-bijeenkomst met een broeder dieper in gesprek raakte, filosofeerde en reflecteerde op het leven toen hij mij opeens zei: "jij moet naar Santiago de Compostela". Geheel verrast door zijn opmerking vertelde hij dat hij zelf de reis ooit per fiets heeft afgelegd maar deze door een aantal gebeurtenissen in persoonlijke sfeer voortijdig af heeft moeten breken. Maar ondanks dat heeft het hem zo ontzettend veel gebracht; tijdens de tocht is hij meer  en dieper tot zichzelf gekomen en hierdoor ook als mens meer gegroeid. Nog los van de toch wel zeer wonderlijke relatie tussen enkele gebeurtenissen daar en thuis welke hem hebben moeten doen besluiten terug te gaan naar Nederland. Oftewel "de kracht van de Camino".

Het is alsof op dat moment een zaadje gepland is. De woorden "jij moet naar SdC" bleven mij maar bezighouden, zelfs intrigeren en sindsdien ook niet meer los gelaten. Ik ben gaan lezen over deze tocht,  de geschiedenis maar ook over persoonlijke en spirituele ervaringen die deze tocht met zich mee kan brengen. Ik lid ben geworden van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob en heb inmiddels de nodige wandelkilometers van de Jacobsweg "Amstelredam" in de benen. Je wordt steeds meer richting SdC getrokken en een innerlijke drang om daadwerkelijk op pad te gaan wordt steeds sterker.

In tegenstelling tot de eerder genoemde bedevaart naar Lourdes gaat het bij het (moderne) pelgrimeren niet zozeer om het bereiken van de plaats, maar gaat het voornamelijk om de weg er naar toe en het op eigen kracht en vertrouwen doen afleggen van deze reis. Het opdoen van spirituele ervaringen, het dichter bij jezelf komen, jezelf te herontdekken en hierdoor meer en beter mens te kunnen worden zijn de voornaamste redenen een pelgrimstocht te starten. 

Dan komt natuurlijk de vraag welke route. De camino de Santiago is niet één weg en door verschillende landen lopen pelgrimspaden. De bekendste route is de Camino Frances welke start in Saint-Jean-Pied-de-Port en met 768km in ongeveer 35 dagen uitkomt op het plein voor de kathedraal in SdC. Een mooie maar ook zware tocht die o.a. dwars door de Pyreneeën gaat. Dit is overigens ook de route welke afgelegd en ook (esoterisch) wordt beschreven in het boek "De Pelgrimstocht naar Santiago" van Paulo Coelho.

Helaas ben ik, nu, niet in de gelegenheid om deze tocht te maken. Onontkoombare verplichtingen binnen het gezin, het werk en anders maken nu eenmaal dat ik beperkt ben in de beschikbare tijd. Het is natuurlijk altijd mogelijk om de tocht op te delen in kleinere stukken en zo in een langer tijdsvak alsnog de volledige route afgelegd te hebben. Ook is het mogelijk om in een plaats ergens op de route in te stappen.
Op een van de (voorlichtings)bijeenkomsten van het Genootschap van Sint Jacob begon een van de aanwezigen echter opeens over de Camino Portugués. Deze route welke start in Porto (een variant vanuit Lissabon is ook mogelijk) behelst ongeveer 244km en is binnen 2 weken te volbrengen. Ook op de route zijn weer variaties mogelijk; de Camino Portogués Central welke door het binnenland van Portugal naar Spanje loopt is de oorspronkelijke route, maar een kustvariant (Camino Portugués de la Costa) en ook een aftakking (Variante Espiritual) welke de reis volgt van het lichaam van de apostel Jacobs nadat deze werd overgebracht van Jeruzalem naar Iria Flavia. Na aankomst in SdC is het ook mogelijk om binnen 4 etappes door te gaan naar Finisterre (het "einde van de wereld" waarvan geloofd werd dat hier de zon stierf en de werelden van licht en duisternis met elkaar samensmelten) en Muxia waarvan de legende gaat dat Maria hiernaartoe is gevaren om de apostel Jacobus op te roepen zijn werk voort te zetten.

De Camino Portugués Central zal uiteindelijk de route worden welke ik wil gaan afleggen met daarbij ook de intentie door te lopen naar Muxia.